جمعه، آبان ۱۷، ۱۳۸۱

همه جور غذايي بود ... هندی .. پاکستاني ... فيجي ... همه جور آدم هم بود اندونزيايي .... مصری ... ايراني

از تندی غذاها ميشد فهميد که کار جماعت ايراني نبوده هيچ کدومش ..... ولي در خوردنش خدايی خيلي کمک کرديم

آقا مهدی هميشه ميگفت خدا از خورنده ها قبول کنه ... خورنده که نباشه زحمت پزنده حروم ميشه .... ما جماعت هم که راضي به حروم کردن نيستيم... هستيم؟ اون هم حروم کردن زحمت

راستي باقلوای افغاني خوشمزه تره يا باقلوای عربي؟ اينجا داره دعوا ميشه ... يکي بياد سواشون کنه ..

----
پي‌نوشت:‌ فقط برو تو سّر ساعت اين زير