پنجشنبه، مهر ۱۱، ۱۳۸۱

همگي حتما حداقل ۲ زبون بلديم ... کاری با کاربرد و سادگي يادگيری يا حتي بلاغتـش‍ون ندارم ... بحثم تلفظ و صوته ..... توی اونهايي که من ميشناسم عربي با صلابته .... مستحکم‌تر از همس ....

تو ايران عربي چندان طرفداری نداره .... بعضي از دلايلش شايد اينا باشن: نبود مدرس خوب، روش تدريس ۶۰۰ سال پيش ... و مهمتر از همه تصويری که از عربي و عرب تو ذهن‌هاس ..... ولي اگر عربي سليس رو شنيده باشيد يه خورده به من حق ميدين .......

اين همه منبر رفتم واسه يه چيز ديگه .... تا حالا شده برين تو بَرِّ(بحر) اينکه زبان چه پيچ و تابي ميخوره تا يه کلمه درست تلفظ بشه؟ .... هر حرفي هم برای خودش رقصي داره ... بعضي از حرفها از ته گلو ادا ميشن و راضي به زحمت زبون نيستن، مثل: خ .... بعضي‌هاشون هم فقط با لب حال ميکنن، مثل: پ ، م ..... اين وسط لام و دال حسابي زبون-بازن ... زبون رو به کام ميرسونن ...

.... دهنـتون رو يه هوا باز کنين .... بعد با همين دهن نيمه باز چند بار بگين «دل» ... «دلير»‌ ... «دلـتنگ» .... چه ميرقصه زبون ....